Partnerschapsverbeeldingen
Veel mensen maken zich verbeeldingen van allerlei dingen en zijn dan bitter teleurgesteld, wanneer dit niet de waarheid blijkt. Zo heb je verbeeldingen met betrekking tot situaties, van diverse gebeurtenissen, van bepaalde dingen en plaatsen, van genotsmiddelen enz., waarbij de opsomming tot in de eindeloosheid kan worden gevoerd. Hierbij gaat het om de verbeelding die mensen kunnen hebben van andere mensen, en wel met betrekking tot een levenspartner, wat in de regel niet alleen tot grote teleurstellingen, psychische schade en tot depressies leidt, maar ook over, dat veel mensen hun hele leven alleen en leeg blijven of partnerschappen aangaan, die al vanaf het begin ten dode zijn opgeschreven.
Zeer veel vrouwen en mannen maken zich bewust, onbewust of onderbewust verbeeldingen, hoe zijn of haar levenspartner eruit moet zien, geleerd moet zijn en van welke soort, wat in de regel op onvervulbare wensen, hoop en verwachtingen berust. Vrouwen en mannen dromen in hun verbeeldingen van een perfecte en ideale partner. Een perfect slank lichaam is er in de verbeelding, proportioneel op die wijze evenwichtig als een Adonis of een lieflijke godin. Maar niet een perfect uiterlijk wordt gewenst, maar de perfectie van een persoon, het daarbij behorende karakter, alsook de gelijkgestemde interesses met betrekking tot werk en hobby’s. De verbeeldingen zijn ook daarin berust, dat de partner in welstand en deugd volwassen zou moeten zijn, waarbij ook eerlijke liefde en de bereidheid niet zou moeten ontbreken, een perfecte familie met zo en zoveel kinderen en een eigen huis te stichten. Natuurlijk moet daarbij ook het materiële niet te kort komen, want geld en vermogen zijn absoluut belangrijk, naast de looninkomsten voor het levensonderhoud, alle luxe voor alle vervulling van wensen moet niet gering zijn. Over het geheel gezien moet de ideale partner in elk opzicht perfect, volkomen en welwillend zijn, om de gemaakte verbeeldingen te vervullen. Uiteraard is deze gewenste perfectie een onvervulbare verbeelding, want een perfecte en volkomen mens, of het nu een vrouw of een man is, bestaat niet op de Aarde alsook in de rest van het universum. Verliest een mens zich, mannelijk of vrouwelijk, in verbeeldingen van perfectionisme en de volkomenheid met betrekking tot een levenspartner, dan heeft dit over het algemeen als gevolg, dat deze verbeeldingen, wensen, verwachtingen en hoop zich niet vervullen.
Verbeeldingen zijn juist en goed als de mens zich voorneemt om iets te doen, zoals bijvoorbeeld een werkzaamheid te verrichten, een huis te bouwen, een boom te planten of een dagwerk te verrichten, waarbij men zich het eindresultaat verbeeld en dit nastreeft, zodat je je er op richt en daar op werkt, totdat het gewenste doel bereikt is en zo ook de verbeelding verwerkelijkt. Maar verbeeldingen met betrekking tot andere mensen te hebben, hoe deze in allerlei dingen perfect of volkomen zouden moeten zijn en alle verbeeldingen, verwachtingen, hoop en wensen zouden moeten vervullen, is simpelweg een illusie.
De mens, vrouw of man, kan niet naar zijn of haar uiterlijk, niet naar zijn of haar geld en bezit, niet naar zijn of haar beroep en hobby, maar ook niet simpelweg naar zijn of haar neigingen, maar ook niet naar zijn of haar slankheid of zwaarlijvigheid beoordeelt worden. Daadwerkelijk liggen de grote waardes van de mens in de mentale grootte, in zijn of haar eerlijke, menselijke en positieve gedachtes en gevoelens, in zijn bewustzijns- en psychetoestand, in zijn of haar instelling, in zijn of haar deugden, in de ware liefde alsook in het effectieve weten en de innerlijke vrede, die zich naar buiten openbaart. De werkelijke waarde van de mensen ligt ook in zijn innerlijke vrijheid en harmonie, die hij of zij naar buiten kan doen overdragen. Ook zijn of haar fatsoen en zijn of haar wijsheid naast vele andere waarden zijn het die een mens tot een waar mens maken en men ver buiten elke verbeelding plaatsen.
Is de mens bereidwillig, vrouwelijk of mannelijk, een partner slechts naar zijn verbeelding te zoeken en te accepteren, dan blijft men in de regel zo lang alleen, totdat men van deze verbeeldingen afwijkt en deze aan de zijkant legt. En dat is zo omdat de verbeeldingen zich nooit of slechts in de allerzeldzaamste gevallen vervullen, want verbeeldingen met betrekking tot mensen blijven in de regel wensdromen, die vaak tot vereenzaming of tot haat naar de medemens leiden, omdat ze zich niet laten vervullen. En vindt een mens een ander, die ogenschijnlijk beter bij de verbeelding past, dan komt het plots op dat alles een illusie was en de verbeeldingen in rook opgaan.
Vaak is het zo, dat aangegane relaties of al besloten huwelijken langzaam beginnen af te brokkelen, zonder dat de partners zich dat allereerst beseffen, wat ertoe leidt, dat de problemen en crises langzaam maar zeker groter worden en steeds meer de overhand nemen. Worden de dingen niet direct of binnen afzienbare tijd uitgesproken en opgelost, waarbij misschien een compromis noodzakelijk is, dan is daarmee de relatie of het huwelijk ten dode opgeschreven. Noodzakelijk is dat bij het geheel, niet een onderdrukking of horigheid van een van de partners ontstaat, maar dat de persoonlijke vrijheid in elk opzicht gewaarborgd is. Verder moet de situatie ook niet ontstaan, dat een van de partners niet bereid is om een compromis te maken en simpelweg star en onverstandig op zijn eigen mening blijft, want door zo’n houding kan geen doelmatige en vruchtbare meningsuitwisseling en geen vereniging maar ook geen verstandhouding tot elkaar en voor elkaar ontstaan. Het moet ook niet zo zijn, dat een partner om vredeswil toegeeft aan de eisen, de wensen of de mening enz. van de ander, want ook deze handelingswijze is absoluut onjuist en voert tot de ellende en verstoring van een relatie of huwelijk. In de regel ontstaat er een boos wakker worden, omdat vroeger of later achteraf vastgesteld wordt, dat de verbeeldingen onjuist en niet vervulbaar waren, omdat alle dingen uit de verbeelding slechts een slecht spel waren. Disharmonie, ontevredenheid, strijd, haat, kommer en zorgen van alle soort zijn het gevolg, wat zeer snel tot de ondergang van een relatie en uiteindelijk zonder twijfel tot scheiding leidt. Plotseling is de droom eindig die op onwerkelijke inbeeldingen, onvervulbare wensen, op valse hoop en fantasievolle verwachtingen berustte. Het einde van het lied van de verbeeldingen is onvermijdelijk dat, dat onvrede en onvrijheid alsook boosaardige vergiftigingen en jaloezie scenario’s enz. ontstaan, dat de mensen elkaar tot onuitstaanbaarheid op de zenuwen gaan zitten, waardoor er ongetwijfeld een ontvreemding tot stand komt – als er überhaupt ooit een benadering en verbondenheid tussen elkaar heeft bestaan. Plotseling stelt men vast dat de verbondenheid slechts op inbeelding berustte alsook de vermeende liefde en saamhorigheid niks anders was, als een door onjuiste verbeeldingen en door wensgedachtes gemaakte gevoelsbrij en gevoelsfout resp. gevoelsverwarring, die geenszins iets met de de werkelijkheid en de waarheid te doen hebben.
Verbeeldingen met betrekking tot mensen leiden niet tot succes, want in verbeeldingen geschapen ideaalmensen bestaan niet en zijn daarom ook illusies. Wordt dit feit genegeerd en toch naar verbeeldingen gehandeld, dan is de bitterheid het kwade gevolg dat niet te vermijden is. Ook is het in de basis belangrijk dat niet naar verbeeldingen, wensen, hoop en verwachtingen een ideale partner gezocht wordt, maar dat door goede en duidelijke menselijke verbindingen contact gezocht en gesloten wordt, om de betreffende medemens in zijn of haar ware innerlijke en uiterlijke waarde te leren kennen, om hem of haar naar zijn werkelijke innerlijke wezen te schatten en te leren liefhebben. Daarbij moet het geen rol spelen welk beroep of hobby men heeft of welke gemeenschappelijkheden men heeft, bij welke kennis- en of geloofsrichting de mens behoort en hoe het lichamelijke uiterlijk zich verhoud of de knapheid van de ander enz. Feitelijk zijn dat namelijk bijzaken, die in een goede, ware en waardevolle relatie tussen mannelijke en vrouwelijke partners niet van belang zijn met betrekking tot het menszijn alsook de achterliggende liefde en het gemeenschappelijke partnerschapswelzijn. Ook de lichamelijke dimensies en de persoonlijke eigenschappen, houding en gewoonheden enz. zijn niet van belang, alsook niet hoe men zich kleed, want dit zijn persoonlijke dingen, alsook de persoonlijke interesse en de mening of het geloof, waarin niemand zich mee hoeft te bemoeien en daar geen eisen te stellen heeft – ook niet de partner. Elk mens heeft zijn eigen vrije wil, zijn vrije voor of tegen in elke zaak en aangelegenheid enz., alsook zijn vrije handelen, om alles rechtvaardig en in orde te maken. Zo heeft geen mens het recht zich bij het leven van zijn naaste in te breken als deze gerecht en naar de gevestigde orde handelt -, en dat geld ook in een partnerschap, omdat zo de persoonlijke vrijheid behouden kan worden. Je partner voorschriften maken is onjuist en niet alleen een kwaadaardige ingreep in het persoonlijkheidsrecht alsook een inbreuk in de vrije wil en de vrije keuze. Worden er daarentegen verbeeldingen gemaakt van een mens dan worden al die dingen van de persoonlijke vrijheid in vraag gesteld, als je verbeeldingen hebt met betrekking tot andere mensen dan wordt er automatisch dwang opgelegd en verzocht, met alle oneerlijke middelen deze andere mensen naar een eigen voorbeeld te sjabloneren. Zo zijn verbeeldingen van andere mensen met dwingende vereisten verbonden, die zich volgens de genomen verbeeldingen zouden moeten zijn. Dat betekent dat de mens waarop de verbeelding geprojecteerd wordt in strijd is met zijn of haar vrijheid of zelfs geheel wordt ontnomen. Dit omdat de verbeeldingen iets van hem of haar vorderen waar hij of zij niet aan kan voldoen, omdat het geheel alleen een onvervulbaar product van de verbeelding is van een ander mens, die niet opgevolgd kan worden, wanneer een mens zichzelf blijft, zijn persoonlijke vrijheid en vrede bewaart wordt en ten opzichte van de andere, die door zijn of haar voorstellingen onvervulbare vorderingen stelt, niet horig of onderdanig wil worden. Ook kan een relatie of partnerschap nooit op verbeeldingen, wensen, hoop en verwachtingen alsook niet op eisen en niet op voorschriften enz. gebouwd zijn, want dan is deze ongetwijfeld ten dode opgeschreven, omdat deze vroeg of laat tot een partnerschapsbreuk leiden. Wordt er op deze weg toch een partnerschap gesloten, dan heeft dit daarom geen bestand, omdat in de loop van de tijd de realiteit doorbreekt, omdat bij de verbeeldingsmatige gehoopte ideale partner langzaam maar zeker alle dingen doorbreken en tevoorschijn komen die ver weg staan van het verbeelde ideaalbeeld. De regel bewijst dat wanneer een relatie tot stand komt dat mensen zich van hun beste kant laten zien, die weliswaar langzaam of snel verdwijnt en de werkelijkheid en daarmee het werkelijke wezen van de betreffende mens naar voren komt. Ook verdwijnt het ideaalbeeld na korte of langere tijd waardoor uit de verbeeldingen, wensen, verwachtingen en hoop ongetwijfeld een toestand van haat, strijd, ontwrichting, jaloezie en simpelweg relatie en huwelijksverschrikking enz. ontstaat.
20 juni 2005, 16.35 – Billy
Vertaling uit de Duitse tekst “Partnerschaftsvorstellungen”